σφαγῖτις
σφαγῖτις, of the throat
σφᾰγ-ῖτις, ιδος, ἡ, (σφαγή II)
- of the throat, φλέβες σφαγίτιδες Arist. HA 514a4, Gal. 2.801, 14.718: sg., Id. 2.798, Orib. 45.17.6.
σφαγῖτις, ίτιδος [ᾰῑτῐδ] adj. f. de la gorge : φλέψ, Polybos (Arstt. H.A. 3, 3, 2) veine jugulaire.
Étym. σφαγή.
σφαγῖτις, ἡ, φλέψ, die Kehl-, Drosselader, Arist. H.A. 3.3.