σύνδεσμος
σύνδεσμος, a bond of union, bond, fastening
σύνδεσμ-ος, ὁ, heterocl. pl. σύνδεσμα E. (v. infr.):—
- that which binds together, bond of union, fastening, ξ. ἦν . . τὰ ξύλα, τοῦ μὴ ἀσθενὲς εἶναι τὸ οἰκοδόμημα Th. 2.75; ἀραρότως σύνδεσμα χρυσὸς εἶχε the golden headband kept its bonds firmly fixed, E. Med. 1193; ἁμμάτων σύνδεσμα fastenings of garments, Id. Ba. 697; οἱ περὶ [τὸ θύρωμα] σ. Aristeas 85; μελέων σύνδεσμα, of sinews or ligaments, E. Hipp. 199 (anap.), cf. Ti.Locr. 100b, Arist. PA 652a16, IA 712a2, Ep.Col. 2.19, Sor. 2.57, Gal. 18(1).734.
- 2 metaph., bond of union; ὁ σ. τῆς πόλεως the bond that keeps the state together, of good citizens, Pl. R. 520a, cf. Plt. 310a; νόμος ὁ βοηθῶν . . τῷ τῆς πόλεως συνδέσμῳ Id. Lg. 921c; σ. τοῦ οὐρανοῦ Id. R. 616c; σ. τὰ τέκνα δοκεῖ εἶναι Arist. EN 1162a27; τὴν ἀγάπην, ὅ ἐστι σ. τῆς τελειότητος Ep.Col. 3.14.
- 3 Gramm., conjunction, Arist. Rh. 1407a20; σ. ἓν ποιεῖ τὰ πολλά ib. 1413b32, cf. Rh.Al. 1434b13, Po. 1456b38, Chrysipp.Stoic. 2.45, D.T. 634.6, A.D. Conj. passim, Hermog. Id. 2.7.
- II = σύνδεσις I, Pl. Epin. 984c; συνδέσμῳ ἕν Arist. APo. 93b36, Metaph. 1045a13, cf. Int. 17a9.
- III that which is bound together, bundle, ἐπιστολῶν Hdn. 4.12.6.
- IV conspiracy, LXX 4 Ki. 11.14, al.
- V sodomy, ib. 3 Ki. 14.24.
- VI Astron., node, Eudox. Ars 18.13, Theo Sm. p.194 H., Cleom. 2.5, Ptol. Alm. 6.5.
- 2 Σ. the Knot, i.e. the star α Piscium, Hipparch. 1.11.20, Gem. 3.7, Id. Calend. 10, Ptol. Alm. 8.1.
- 3 Astrol., connexion of heavenly bodies, Vett.Val. 163.13, al.; of the moon, Paul.Al. S. 3.
σύνδεσμος, anc. att. ξύνδεσμος, ου (ὁ) plur. σύνδεσμα, ων (τὰ)
I action de lier ensemble, union, Plat. Epin. 984c ; Arstt. An. post. 2, 10, 1, etc. ||
II lien, Thc. 2, 75 ; Eur. Med. 1193, etc. ; fig. lien d’amitié, de concorde, etc. Plat. Rsp. 520a, Pol. 310a, Leg. 921c, etc. ; Arstt. Nic. 8, 12, 7, etc. ; en mauv. part, conspiration, Spt. 4 Reg. 11, 14 ; Jer. 11, 9 ; particul. :
1 liens du corps, assemblage ou consistance des parties du corps, Eur. Hipp. 199 ; T. Locr. 100b ; Arstt. P.A. 2, 6, 7, etc. ||
2 t. de gr. particule, d’ord. conjonction, Isocr. fr. 2, 4 Bensel. ; Arstt. Rhet. 3, 5, 2, etc. ; qqf. préposition, DH. Comp. 22, p. 310 Schæf. ; DL. 7, 71 et 72 ||
3 t. de math. point de rencontre ou intersection de deux lignes, conjonction de deux astres, Cléom. Cycl. theor. 2, 5, p. 138 ; Man. 2, 498, etc. ||
III faisceau, paquet, Hdn 4, 12 ||
➳ Plur. hétérog. τὰ σύνδεσμα, Eur. l. c. etc.
Étym. συνδέω.
1. verbinding, band:
2. samenhang.
σύνδεσμος, ὁ, die Verbindung, das Band ; Eur., nur im heterogenen plur. σύνδεσμα, z.B. ἁμμάτων σύνδεσμʼ ἐλέλυτο Bacch. 696, λέλυμαι μελέων σύνδεσμα Hipp. 199 ; die Häuser, der Holzverband, Thuc. 2.75 ; Plat. Polit. 310a, Rep. VII.520a u. öfter ; Folgde : das Pack, ἐπιστολῶν, Hdn. 4.12.
Bei Arist. die Partikel ; u. im engern Sinne die Konjunktion, Gramm.
Bei Arist. die Partikel ; u. im engern Sinne die Konjunktion, Gramm.
σύνδεσμος
σύν-δεσμος, ὁ,
- 1heterog. pl. σύνδεσμα, a bond of union, bond, fastening, Eur., Thuc.: metaph., good men are called ὁ ξ. τῆς πόλεως the bond that keeps the state together, Plat.
- 2in Grammar, a conjunction, Arist.