συνδιάγω
συνδιάγω, to go through together
συνδι-άγω [ᾰ],
- go through together, τὴν ἡμέραν Hsch.: abs. (sc. τὸν βίον), live together, Arist. Rh. 1381a30; σ. τινί Id. EN 1166a7, Dsc. Prooem. 4; μετʼ ἀλλήλων Arist. EN 1157b22; ἐπιθυμίαις ἀνόμοις σ. Plu. Es. carn. 1 2.993c.
συν·διάγω [ᾰ] (s. e. τὸν βίον) passer sa vie avec : τινί, Arstt. Nic. 9, 4, 5 ; μετά τινος, Arstt. Nic. 8, 5, 3, avec qqn ; abs. Arstt. Rhet. 2, 4, 12 ; fig. σ. ἐπιθυμίαις, Plut. M. 993c, vivre avec des désirs.
συνδιάγω, (ἄγω), mit od. zugleich durchführen ; – sc. τὸν βίον, scheinbar intr., zusammen leben, Arist. neben συνδιημερεύω, rhet. 2.4 ; Plut. Alcib. 37, öfter.
συνδιάγω
fut. άξω
- to go through together: absol. (sc. τὸν βίον) to live together, Arist.