σύνηβος
σύνηβος, a young friend
σύνηβος, ὁ, ἡ, (ἥβη)
- young comrade, E. HF 438 (lyr.).
σύν·ηβος, ος, ον, compagnon de jeunesse, Eur. H.f. 438.
Étym. σύν, ἥβη.
σύνηβος, zugleich jung, Jugendgenosse, Καδμείων σύνηβοι Eur. Herc.Fur. 438.
σύνηβος
σύν-ηβος, ὁ, ἡ,
ἥβη
- a young friend, Eur.