ταναϋφής
ταναϋφής, woven long and finely
τᾰνᾰ-ϋφής [ῠ], ές, (ὑφή)
- woven long and finely, Hsch. (τανοϋφῆ cod.), Suid., hence restd. in S. Tr. 602 for γʼ εὐϋφῆ.
τανα·ϋφής, ής, ές [ᾰᾰῠ] d’un tissu fin et délicat, Soph. Tr. 602.
Étym. ταναός, ὑφαίνω.
ταναϋφής, ές, lang u. fein gewebt, VLL.