ταναῶπις
ταναῶπις, far-sighted
τᾰνᾰ-ῶπις, ιδος, ἡ, (ὤψ)
- far-sighted, Emp. 122.
τανα·ῶπις, ιδος [ᾰᾰῐδ] dont la vue s’étend ou porte au loin, Empéd. 122 Diels.
Étym. ταναός, ὤψ.
ταναῶπις, ιδος, ἡ, weit sehend, Empedocl. 11 ἡλιόπη, das Betrachten der Sonne.
ταναῶπις
τᾰνα-ῶπις, ιδος, ἡ,
ὤψ
- far-sighted, Emped.