ταυροφόνος
ταυροφόνος, bull killing (sacrificing)
ταυρο-φόνος, ον,
- = ταυροσφάγος, τριετηρίς Pi. N. 6.40; δόρπα AP 11.60 (Paul.Sil.); τ. λέων BCH 21.599 (Delph., iv B.C.), Orph. H. 14.2; f.l. in Theoc. 17.20.
ταυρο·φόνος, ος, ον, qui tue un taureau ou des taureaux, Pd. N. 6, 69 ; Orph. H. 14, 2 ; Anth. 11, 60 ; Thcr. Idyl. 17, 20.
Étym. τ. πεφνεῖν.
ταυροφόνος, Stiere tötend ; τριετηρίς, Pind. N. 6.41, bei welchem Feste Stiere geschlachtet werden ; Herakles, Theocr. 17.20 ; θήρ, Antip.Sid. 27 (VI.219).
ταυροφόνος, -ον
- 1bull sacrificing ἐν ἀμφικτιόνων ταυροφόνῳ τριετηρίδι (at the Isthmian games) N. 6.40
ταυροφόνος
ταυρο-φόνος, ον,
= ταυροσφάγος, Pind., Theocr., etc.