ταυροσφάγος
ταυροσφάγος, bull-slaughtering, sacrificial
ταυρο-σφάγος [ᾰ], ον,
- bull-slaughtering, esp. in sacrifice, τ. ἡμέρα S. Tr. 609; τ. λέαινα Lyc. 47; of dithyrambic poets, Tz. Diff. Poet. 17.
ταυρο·σφάγος, ος, ον [ᾰ]
1 qui égorge les taureaux, Lyc. 47 ||
2 où l’on immole un taureau ou des taureaux, Soph. Tr. 609.
Étym. τ. σφάττω.
ταυροσφάγος, wie ταυροκτόνος, Stiere schlachtend, opfernd, ἡμέρα, der Opfertag, Soph. Trach. 606.
ταυροσφάγος
ταυρο-σφάγος, ον,
σφάττω
- bull-slaughtering, sacrificial, Soph.