τερατεύομαι

τερᾰτ-εύομαι,

• talk marvels, Ar. Eq. 627, Ra. 834; ἀποθαυμάζων καὶ τ. Aeschin. 1.94; τ. τῷ σχήματι indulge in strange gesticulation, Id. 2.49; ψεύδεται καὶ τ. ib. 98, cf. 3.160; ἐν τοῖς ὀνόμασι Gal. 15.787: c. acc., οἱ τερατεύεσθαί τι πρὸς τοὺς πολλοὺς βουλόμενοι Epicur. Ep. 2 p.53 U.; τὰ τοιαῦτα Agatharch. 7; τοὺς γρῦπας Sch. A. Pr. 803.

τερατεύομαι, seltener act., von widernatürlichen, wunderbaren Dingen od. abenteuerlichen Begebenheiten erzählen, Gaukelei treiben, u. überh. aufschneiden, prahlend lügen ; Ar. Eq. 625, Ran. 833 ; ἀποθαυμάζων καὶ τερατευόμενος, ein Wunder daraus machend, Aesch. 1.94 (dagegen τερατευσάμενος τῷ σχήματι, 2.49, affektiert, vornehm tuend); Pol. 2.56.10. Vgl. Jacobs Ach.Tat. 970.

τερατεύομαι τερᾰτεύομαι, τέρας

• Dep. to talk marvels, Lat. portenta loqui, Ar., Aeschin.; τ. τῷ σχήματι to indulge in marvellous gesticulation, Aeschin.