τετράγηρυς
τετράγηρυς, four-toned
τετρᾰ-γηρυς, υ,
- four-toned, of the tetrachord, ἀοιδά Terp. 5.
τετρά·γηρυς, υος (ὁ, ἡ) [ᾰ] à quatre voix, en parl. d’un instrument à quatre cordes, Terpandr. (Str. 618).
Étym. τ. γῆρυς.
τετράγηρυς, υ, gen. υος, vierstimmig, aus vier Tönen bestehend, Terpand. bei Strab. XIII.p. 618.