τετραδάκτυλος
τετραδάκτυλος, four-toed
τετρᾰδάκτῠλ-ος, ον,
- four-toed, πόδες Arist. PA 688a5; of birds, Id. HA 504a9.
- 2 four fingers long, broad, etc., Hp. Art. 7, PLond. 3.1177.236 (ii A.D.); δόχμη τὸ τ. Ael.Dion. Fr. 136.
τετρα·δάκτυλος, ος, ον [τρᾰῠ]
1 qui a quatre doigts, Arstt. P.A. 4, 10, 30 ; en parl. d’oiseaux, Arstt. H.A. 2, 12, 4 ||
2 long ou large de quatre doigts, Hpc. Art. 783 ; τὸ τ. Æl. Dion. (Eust. 1291, 43) longueur ou largeur de quatre doigts.
τετραδάκτυλος, vierfingerig, Sp.