τετρώβολος
τετρώβολος, of four obols
τετρώβολ-ος, ον,
- of four obols, τόκος IG 12(5).860.29 (Tenos).
- II as Subst. τετρώβολον, τό, four-obol piece, τετρωβόλου τοῦτʼ ἔστιν (as Kuster for τετρώβολον) Ar. Pax 254, cf. Plb. 34.8.8, SIG 982.15 (Pergam., ii B.C.), etc.; it was a soldierʼs daily pay, hence τετρωβόλου βίος a soldierʼs life, Paus.Gr. Fr. 307; so in masc. -ώβολος, of a common soldier, Men. Pk. 203.
- 2 τετρώβολον, τό, weight of four obols, Dsc. 4.159, Gal. 12.628, etc.
τετρ·ώβολος, ος, ον, qui vaut quatre oboles, proverb. : τετρώβολον τοῦτ’ ἔστι, Ar. Pax 254, cela vaut quatre oboles, c. à d. ironiq. cela est cher ; subst. τὸ τετρώβολον, Pol. 34, 8, 8, pièce de quatre oboles.
Étym. τ. ὀβολός.
τετρώβολος, vier Obolen schwer od. wert, s. Lobeck Phryn. p. 549, 709, sprichwörtl. τετρώβολον τοῦτʼ ἔστι, = πολυτίμητον, es ist teuer, Schol. Ar. Pax 254 ; vgl. Böckh ath. Staatsh. I p. 114.
τετρώβολος
τετρ-ώβολος, ον,
ὄβολος
- of four obols