τηλέπλανος
τηλέπλανος, far-wandering, devious
τηλέ-πλᾰνος, ον,
- far-wandering, πλάναι τ. devious wanderings, A. Pr. 576 (lyr., restored by Seidler metri gr. for τηλέπλαγκτοι).
τηλέ·πλανος, ος, ον [ᾰ] qui erre au loin, Eschl. Pr. 576 (corr. p. *τηλέπλαγκτος).
Étym. τ. πλανάομαι.
τηλέπλανος
τηλέ-πλᾰνος, ον,
- far-wandering, devious, Aesch.