τοκισμός
τοκισμός, the practice of usury
τοκ-ισμός, ὁ,
- the practice of usury, X. Vect. 4.6, Arist. Pol. 1258b25.
τοκισμός, οῦ (ὁ) prêt à intérêts, d’où usure, Xén. Vect. 4, 6 ; Arstt. Pol. 1, 11, 3.
Étym. τοκίζω.
τοκισμός, ὁ, das Wuchern ; Xen. Vect. 4.6 ; Arist. Pol. 1.11.
τοκισμός
from τοκίζω
τοκισμός, οῦ, ὁ,
- the practice of usury, Xen.