τραγανός

τρᾰγᾰνός, ὁ,

• = τράγος III, Hsch. s.v. χόνδρος.
• • II = τράγος V 2 (v. l. for τάργανον), Dsc. 4.51.

τρᾰγᾰνός, ή, όν, (τραγεῖν)

• eatable, Hdn.Gr. 2.912, EM 731.15.
• • II gristly, cartilaginous, Ath. 8.347e.
  • • 2 Subst. τράγανον, τό, gristle, cartilage, esp. of the ear (cf. τράγος VI), Antyll. ap. Orib. 7.7.2, Gal. 16.135; or of the nose, Hippiatr. 26,130.