τριάρμενος
τριάρμενος, with three sails
τρῐ-άρμενος, ον,
- with three sails or masts, ὁλκάς Plu. Marc. 14; πλοῖον Luc. Nav. 14; ναύτης τῶν τ. Id. Pseudol. 27, cf. Philostr. VA 4.9.
τρι·άρμενος, ος, ον, à trois voiles ou à trois mâts, Luc. Nav. 14, etc.
Étym. τρεῖς, *ἄρω.
τριάρμενος, mit drei Segeln, Masten, Luc. Pseudol. 27 u. Plut.
τριάρμενος
τρι-άρμενος, ον,
- with three sails or masts, Luc.