τριακτήρ
τριακτήρ, a victor
τρῐακτήρ, ῆρος, ὁ, (τριάζω)
- victor, A. Ag. 171 (lyr.).
τρι·ακτήρ, ῆρος (ὁ) vainqueur en trois assauts, d’où vainqueur, Eschl. Ag. 171.
Étym. τριάζω.
τριακτήρ, ῆρος, ὁ, der Sieger, Aesch. Ag. 165.
τριακτήρ, ῆρος, ὁ,
τριάζω
- a victor, Aesch.