τριμάκαιρα
τριμάκαιρα, thrice-blest
τρῐ-μάκαιρα [μᾰ], as if from τρίμακαρ,
- thrice-blest, AP 9.396 (Paul.Sil.), 7.614 (Agath.).
τρι·μάκαιρα, ας [ῐμᾰ] trois fois heureuse, bienheureuse, Anth. 7, 614 ; 9, 396.
Étym. τρ. μάκαιρα.
τριμάκαιρα, ἡ, fem. vom τρίμακαρ, Paul.Sil. 72 (IX.396), u. öfter in der Anth.
τριμάκαιρα
fem. as if from τρίμακαρ
- thrice-blest, Anth.