τρίλοβος
τρίλοβος, three-lobed
τρῐ-λοβος, ον,
- three-lobed, ἧπαρ [τοῦ σκάρου] Arist. Fr. 330.
τρί·λοβος, ος, ον [ῐ] à trois lobes, Arstt. et Alex. mynd. (Ath. 319e, 392c).
Étym. τρ. λοβός.
τρίλοβος, dreilappig, dreihülsig, καρδία, Ath. IX.392c.