τρικυμία
τρικυμία, the third wave, a huge wave
τρῐ-κῡμία, ἡ,
- group of three waves, τὸ μέγιστον [κῦμα] τῆς τ. Pl. R. 472a; ἑτέραν περιμεῖναι χἀτέραν τ. Men. 536.8: then, a mighty wave or swell, E. Hipp. 1213, Tr. 83 (pl.), Id. ap. Satyr. Vit.Eur.Fr. 38 iii 14, Com.Adesp. in PSI 10.1176.11: metaph. κακῶν τ. A. Pr. 1015; σῶσαι ἐκ τῆς τ. τοῦ λόγου Pl. Euthd. 293a; ἐν ἁπάσαις τ. τῆς τύχης Luc. Dem.Enc. 33; αἱ τῶν βασάνων τ. LXX 4 Ma. 7.2.
τρι·κυμία, ας (ἡ) [ῐῡ]
1 la troisième vague, plus forte sur certaines côtes que les deux premières, Plat. Rsp. 472a ||
2 p. suite, vague énorme, Luc. M. cond. 1, 2 ; Alciphr. 1, 3, 3 ; Hld. 5, 27 ; Eur. Hipp. 1213, Tr. 83 ; fig. déluge (de maux, de paroles, etc.) Eschl. Pr. 1015 ; Plat. Euthyd. 293a ; d’où p. ext. calamité, Luc. Dem. enc. 33.
Étym. τρεῖς, κῦμα.
τρικυμία, [ῡ], ἡ, dreifache, dah. sehr große Woge, od. richtiger die dritte Woge, die an einigen Küsten regelmäßig größer u. gefährlicher als die beiden vorhergehenden sein soll, wie in andern Gegenden die zehnte, dah. fluctus decumanus der Römer ; Αἰγαῖον πόρον τρικυμίαις βρέμοντα, Eur. Troad. 83 ; u. übertr., τρικυμία κακῶν, Aesch. Prom. 1017 ; vgl. σὺν κλύδωνι καὶ τρικυμίᾳ, Eur. Hipp. 1213 ; u. so Luc. ἐν ἁπάσαις τρικυμίαις τῆς τύχης, Dem. enc. 33. – Auch τρικυμία λόγου, ungeheurer Wortschwall, Plat. Euthyd. 293a ; vgl. Jacobs Ach.Tat. p. 879.
τρικυμία
τρῐ-κῡμία, ἡ,
κῦμα
- the third wave, a huge wave, for the third was supposed to be the largest (as in Lat. the fluctus decumanus), Plat.:—metaph., τρ. κακῶν Aesch.