τριοπίς
τριοπίς,
- v. τριοττίς.
- II = ὄρνεόν τι, Phot. (s. v. l.); ζῷον ὅμοιον ἀκρίδι, Hsch.
τριοπίς, ἡ,
1) fem. von τριόπης, dreiäugig, von einem Geschmeide mit drei Bommeln, Poll. 5.98.
2) = τριοττίς, VLL.
1) fem. von τριόπης, dreiäugig, von einem Geschmeide mit drei Bommeln, Poll. 5.98.
2) = τριοττίς, VLL.