φαρμάττω

φαρμάττω, andere dial. φαρμάσσω [φάρμακον] aor. ἐφάρμαξα; perf. med. 2 plur. πεφάρμαχθε, ptc. πεφαρμαγμένος
1.  (met geneeskrachtige kruiden) behandelen; uitbr., van metaal temperen: ὅτ’ ἀνὴρ χαλκεὺς πέλεκυν … εἰν ὕδατι ψυχρῷ βάπτῃ ... φαρμάσσων wanneer een smid een bijl in koud water doopt om die te temperen Od. 9.393.
2.  tovermiddelen gebruiken, magie bedrijven; pass.: πεφαρμαγμένοι betoverde mensen Hp. Morb. Sacr. 1; vergiftigen: ὁποτέρως ἄν τις ἐπιχειρῇ φαρμάττειν op welke wijze men tracht vergif te gebruiken Plat. Lg. 933b; τὰ φαρμασσόμενα τῶν κρεῶν vergiftigde stukken vlees Plut. Art. 19.6; overdr. betoveren: φαρμάττειν βούλει με jij wilt mij betoveren Plat. Smp. 194a; overdr.: λαμπάς ... φαρμασσομένη χρίματος ... παρηγορίαις een vlam gevoed door de impulsen van de olie Aeschl. Ag. 94.