φάρσος

φάρσος, εος, τό,

• any piece cut off or severed, portion, ( = τρύφος, κλάσμα, πτερύγιον, ἀκρωτήριον, Hsch.; part of a house, Poll. 7.121); φάρσεα πόλιος the quarters of a city, Hdt. 1.180; ἐν φάρσεϊ ἑκατέρῳ ib. 181, cf. 186; φ. βότρυος AP 6.299 (Phan.); φ. δραχμαῖον Nic. Th. 664; σχίζειν τὸ ἱμάτιον εἰς δώδεκα φ. J. AJ 8.7.7.
• • • 2 = velamen, Gloss.; ῥούσιον φ., = vexillum, ibid.; φ. σκεπαστήρια protective sheets or coverings, J. AJ 3.8.2; ὡραῖον τὸ φ. ἄθεσι παντοίοις ib. 3.6.4; λίνεον φ. ibid.

φάρσος, τό (pars), jedes abgerissene, abgesonderte Stück, Teil, Abteilung ; φάρσεα πόλιος, die Teile der Stadt, Stadtviertel, Her. 1.180, 181, 186 ; oft bei sp.D., βότρυος Phani. 5 (VI.299), vgl. 4, 6 (VI.297, 307).

φάρσος, ος, εος, τό,

• a part, portion, φάρσεα πόλιος the quarters of a city, Hdt. deriv. uncertain