φάρμακον

φάρμᾰκον [v. sub fin.], τό,

• drug, whether healing or noxious: in Hom. the sense is freq. determined by an epith., φάρμακα, πολλὰ μὲν ἐσθλὰ . ., πολλὰ δὲ λυγρά Od. 4.230; τόδε φ. ἐσθλόν 10.287, cf. 292; φ. ἤπια, ὀδυνήφατα (v. infr. 2); κακὰ φ. ib. 213; φ. λυγρά ib. 236; φ. οὐλόμενον ib. 394; ἀνδροφόνον 1.261; θυμοφθόρα φ. 2.329; so, after Hom., προσανέα φ. Pi. P. 3.52; παιώνια A. Ag. 848; χρήσιμον Pl. R. 382c; θανάσιμα Ph. Bel. 103.31; ὀλέθριον Luc. Herm. 62.
• • • 2 healing remedy, medicine, in Hom. mostly of those applied outwardly, ἐπιθήσει φάρμαχʼ ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων Il. 4.191; ἐπʼ ἄρʼ ἤπια φάρμακα πάσσε ib. 218; ὀδυνήφατα φ. πάσσων 5.401, 900, cf. 11.515, 830, 15.394; προσάλειφεν ἑκάστῳ φ. Od. 10.392; φ. περιαλείφειν Ar. Eq. 906; also of potions, πιὼν φάρμακʼ Od. 10.326; φ. πεπωκώς Hdt. 4.160, cf. Pi. l.c.; παρὰ τοῦ ἰατροῦ Pl. R. 406d, cf. Grg. 467c; φ. χριστόν E. Hipp. 516; ἔγχριστον Theoc. 11.1; ἐπίχριστον Str. 17.1.10; ἐπίπαστον Theoc. l.c.; καταπλαστόν Ar. Pl. 716; ποτόν E. Hipp. l.c.; freq. in Medic. writers, Sor. 1.4, Gal. 6.265, etc.; of medicines for cattle, PFlor. 222.11 (iii A. D.).
    • • b c. gen. (v. infr. II), φ. νόσου a medicine for it, remedy against it, A. Pr. 251, 606 (lyr.); βηχός Phryn.Com. 60: κεφαλῆς for a head-ache, Pl. Chrm. 155b; στραγγουρίας Arist. HA 612b16, cf. 624a16; μέθης Amphis 37; δίψης AP 6.170 (Thyill.); but ὑγιείας φ. a medicine to restore or maintain health, Aristid. Or. 37(2).11.
    • 3 enchanted potion, philtre: hence, charm, spell, Od. 4.220 sq., Ar. Pl. 302, Theoc. 2.15, PSI 1.64.20 (i B. C.); φαρμάκοις τὸν ἄνδρʼ ἔμηνεν Ar. Th. 561; τοιαῦτα ἔχω φ. such charms have I, Hdt. 3.85, cf. Apoc. 9.21.
    • 4 poison, S. Tr. 685, E. Med. 385; πιεῖν τὸ φ. Antipho 6.15, Pl. Phd. 57a, 115a; φάρμακα ἐσβεβληκέναι ἐς τὰ φρέατα Th. 2.48; φ. δηλητήρια SIG 37 A 1 (Teos, v B. C.); τοξικὸν φ. BGU 21 ii 14 (iv A. D.).
    • 5 lye for laundering, Stud.Pal. 22.56.12 (iii A. D.).
  • II generally, remedy, cure, Hes. Op. 485, Alc. 35, etc.; μεῖζον . . τῆς νόσου τὸ φ. the cure too strong for, i. e. worse than, the disease, S. Fr. 589.4, cf. Com.Adesp. 455; φ. πραΰ, of a bridle, Pi. O. 13.85; φ. τινι for a thing, Thgn. 1134 (pl.), Archil. 9; πρός τι Arist. Pol. 1321a16; ποττὸν ἔρωτα Theoc. 11.1; but most freq. φ. τινός remedy against . . χλαῖνα . . φ. ῥίγευς Hippon. 19; Ζεὺς πάντων φ. μοῦνος ἔχει Simon. 87; τὸ σιγᾶν φ. βλάβης ἔχω A. Ag. 548; φ. πόνων, λύπης, E. Ba. 283, Fr. 1079; δόλοι . . χρείας ἀνάνδρου φ. ib. 288; φόβου Pl. Lg. 647e; λήθης φάρμακα (of γράμματα) E. Fr. 578.1; v. εὐδιανός.
  • • 2 c. gen. also, a means of producing something, φ. σωτηρίας Id. Ph. 893; μνήμης καὶ σοφίας φ. Pl. Phdr. 274e; ὑπομνήσεως ib. 275a, cf. 230d; ἀθανασίας Antiph. 86.6; ἡσυχίας Arist. Pol. 1273b23; φ. μανίας, of the oil applied to wrestlers, D.L. 1.104.
    • 3 ἐπὶ θανάτῳ φ. ἑᾶς ἀρετᾶς εὑρέσθαι a remedy or consolation in his own virtue, Pi. P. 4.187.
  • III dye, paint, colour, Emp. 23.3, Hdt. 1.98, A. Fr. 134, Ar. Ec. 735, Pl. R. 420c, Plt. 277c, PCair.Zen. 789.13 (iii B. C.), etc.
  • IV chemical reagent, PLeid.X. 25, PHolm. 13.46, 22.10, Ps.-Democr. ap. Zos.Alch. p.160 B.; used by tanners, Sch. Ar. Eq. 44, 368.—Cf. φαρμάσσω. [μᾰ; but μᾱ in φαρμακός.]

φάρμακον, τό, jedes künstliche Mittel, bes. zur Hervorbringung physischer Wirkungen ;
   1) Heilmittel, Arzneimittel, sowohl gegen äußerliche Verletzungen als gegen innere Krankheiten, sowohl äußerlich, als innerlich zu brauchen ; oft bei Hom.: ἐπιθήσει φάρμαχʼ, ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων Il. 4.191 ; ἐπʼ ἄρʼ ἤπια φάρμακα πάσσε ib. 218 ; ἐπιπάσσων ὀδυνήφατα φάρμακα 5.401, 900 ; ἀκήματα ὀδυνάων 15.394 ; – πραΰ Pind. Ol. 13.85 ; ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος Aesch. Prom. 473 ; Soph. Aj. 1234 u. in Prosa. – Nach der Art des Gebrauches unterschieden die Alten χριστά, παστά oder ἐπίπαστα, πλαστά u. καταπλαστόν, Ar. Plut. 716 Theocr. 11.1, βρώσιμα, πότιμα oder πιστά ; φάρμακον πεπωκώς Her. 4.160 ; vgl. Aesch. Prom. 479 ff.; φάρμακα προσανέα πίνοντας Pind. P. 3.53 ; Plat. Gorg. 456b ; Xen. An. 6.2.11.
   2) Gift, tödliches, Verderben, Unheil bringendes Mittel ; κακά, λυγρά, οὐλόμενα, ἀνδροφόνα, θυμοφθόρα, Il 22.94, Od. 1.261, 2.329, 10.213, 236, 394 ; Soph. Trach. 682 ; φαρμάκοις μῆναί τινα Ar. Th. 561 ; φάρμακα εἰσβάλλειν εἰς τὰ φρέατα Thuc. 2.48.
   3) Zaubermittel ; denn dem einfachen Naturmenschen gilt Arznei, Gift und Zaubermittel für Eins ; sowohl von Zaubertränken und Salben, als von Zauberformeln und Beschwörungen, Il. 11.741, Od. 4.220, 230 ; – jedes geheime Mittel, Etwas zu bewirken, Her. 3.85.
   4) Uebh. Hilfsmittel, Gegenmittel ; Hes. O. 481 ; αὐρᾶν ψυχρᾶν, gegen kalte Lüfte, Pind. Ol. 9.97 ; νόσου Aesch. Prom. 249 ; πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω Ag. 534 ; πόνων Eur. Bacch. 283 ; τὸ θανεῖν κακῶν μέγιστον φάρμακον νομίζεται Heracl. 596 ; φόβου Plat. Legg. I.647e ; πενθέων Philet. 1 ; ἔρωτος Theocr. 14.52, wie πρὸς τὸν ἔρωτα 11.1 ; δίψης φάρμακα ἀλεξίκακα κύπελλα Thall. 3 (VI.170); – aber auch Erregungsmittel ; so heißt der Wein φάρμακον ἀφροσύνης, der Raserei erregt, u. Anacharsis nannte das Salböl der Ringer φάρμακον μανίας, wodurch sie gleichsam Wut gegen einander hervorzaubern ; – σωτηρίας φ. Eur. Phoen. 900 ; μνήμης καὶ σοφίας φ, Plat. Phaedr. 274e, vgl. 275a.
   5) Färbemittel ; ἠνθισμένοι φαρμάκοισι Her. 1.93 ; πολύχροα Empedocl. 84 ; – Schminke, Malerfarbe, Plat. Crat. 424e, Polit. 277c ; s. Pierson Moer. p. 399 Schaefer Dion.Hal. C.V. p. 289. – Reizmittel, den Wohlgeschmack der Speisen zu erhöhen, Würze ; dah. übertr., κάλλιστον φάρμακον ἀρετᾶς ἐπὶ θανάτῳ εὑρέσθαι, die Würze, welche die Tugend selbst dem Tode gibt, Pind. P. 4.187.
[Die Penultima ist von einigen ion. Dichtern auch lang gebraucht, Gaisf. Hephaest. 254 u. Hipponax, s. φαρμακός.]

φάρμακον

-ου, τό.

• • 1

    A medicinal preparation, a remedial, soothing or sedative drug or application : ἐφʼ ἕλκεϊ φάρμακʼ ἔπασσεν Il. 15.394. Cf. Il. 4.191, 218, Il. 5.401, 900, Il. 11.515, 830 : ἐς οἶνον βάλε φ. Od. 4.220. Cf. Od. 4.227.

    Referring specially to potent herbs and remedial preparations made therefrom : ἣ τόσα φάρμακα ᾔδη ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών Il. 11.741. Cf. Od. 4.230.

  • 2

    An evil drug or application, a poison, poison : φ. ἀνδροφόνον διζήμενος Od. 1.261. Cf. Od. 2.329.

    A herb producing evil effects : δράκων βεβρωκὼς κακὰ φάρμακα Il. 22.94.

  • 3

    A magic or enchanted drug : κατέθελξεν, ἐπεὶ κακὰ φάρμακʼ ἔδωκεν Od. 10.213. Cf. Od. 10.236, 290, 317, 326, 327, 394.

    An application undoing the effects of magic or enchantment : προσάλειφεν ἑκάστῳ φ. ἄλλο Od. 10.392.

    A herb protecting from magic or enchantment : οὐκ ἐάσει φ. ἐσθλόν Od. 10.292. Cf. Od. 10.287, 302.

φάρμᾰκον

• • a remedy γυίοις περάπτων πάντοθεν φάρμακα P. 3.53 Ἀσκλαπιόν, τὸν φαρμάκων δίδαξε μαλακόχειρα νόμον N. 3.55
  • b charm met. φάρμακον πραὺ τείνων ἀμφὶ γένυι (i. e. the bridle, by which Bellerophon harnessed Pegasos) O. 13.85 c. gen., ψυχρᾶν ὁπότʼ εὐδιανὸν φάρμακον αὐρᾶν Πελλάνᾳ φέρε (ὅτι ἐν Πελλήνῃ χλαῖνα ἐδίδοτο τῷ νικῶντι Σ.) O. 9.97
  • c met., c. gen., help for, means to ἐπὶ καὶ θανάτῳ φάρμακον κάλλιστον ἑᾶς ἀρετᾶς ἅλιξιν εὐρέσθαι σὺν ἄλλοις (v. Burton, 163) P. 4.187

φάρμακον : herb, drug; as medicinal remedy, or esp. as magic drug, poisonous drug, draught, or potion, Od. 10.392, Il. 22.94, Od. 1.261, Od. 2.329.

φάρμακον φάρμᾰκον, ου, τό,

• • Ia drug, medicine, Hom., etc.: the φάρμακα applied outwardly were χριστά, ἔγχριστα, ἐπίχριστα (ointments), and παστά, ἐπίπαστα, καταπλαστά (plasters), Theocr., Ar.; those taken inwardly βρώσιμα, and πότιμα, ποτά, πιστά, Aesch., Eur., etc.:—c. gen., φ. νόσου a medicine for it, remedy against it, Aesch.; φ. κεφαλῆς for a head-ache, Plat.
  • • 2in bad sense, an enchanted potion, philtre, so a charm, spell, enchantment, Od., Theocr.:—also a drug, poison, Soph., Eur.
  • IIa remedy, cure, Hes.; φ. πραΰ, of a bridle, Pind.; c. gen. a remedy against, βλάβης Aesch.; πόνων, λύπης Eur.
  • • 2c. gen., also, a means of producing, σωτηρίας Eur.; σοφίας Plat.
  • IIIa dye, paint, colour, Hdt., etc.