φιλόθηρος
φιλόθηρος, fond of hunting
φῐλόθηρ-ος, ον,
- fond of hunting, X. Cyn. 5.25, Pl. R. 535d, 549a: Sup. -ότατος X. An. 1.9.6.
φιλό·θηρος, ος, ον [ῐ] qui aime la chasse, Xén. Cyn. 5, 25 ; Plat. Rsp. 535d, 549a ||
Sup. -ότατος, Xén. An. 1, 9, 6.
φιλόθηρος, jagdliebend, Freund der Jagd ; Plat. Rep. VII.535d ; Xen. An. 1.9.5.
φιλόθηρος
φῐλό-θηρος, ον,
θήρα
- fond of hunting, Xen., etc.: Sup. φιλοθηρότατος, Xen.