φιλόθρηνος
φιλόθρηνος, fond of wailing, given to lamentations
φῐλό-θρηνος, ον,
- fond of wailing, given to lamentations, Poll. 6.202, Ptol. Tetr. 71, Nonn. D. 9.294.
φιλό·θρηνος, ος, ον [ῐ]
1 qui aime à se lamenter, Nonn. D. 9, 294 ||
2 tout à fait lamentable, Nonn. Jo. 11, 44.
Étym. φ. θρῆνος.
φιλόθρηνος, klagen liebend, gern od. gewöhnlich klagend, γυναῖκες Nonn. D. 9.294.