φιλοθύτης
φιλοθύτης, fond of sacrifices
φῐλο-θύτης [ῠ], ου, ὁ,
- fond of sacrifices, Ar. V. 82, Antipho 2.2.12, Plu. Rom. 7, etc.; φ. περὶ τὸ θεῖον Thphr. Fr. 152.
φιλο·θύτης, ου (ὁ) [ῐῠ] c. le suiv. Ar. Vesp. 82 ; Ant. 117, 34 ; Plut. M. 631a, etc. ; titre d’une comédie de Métagène.
φιλοθύτης, ὁ, = φιλόθυτος ; Ar. Vesp. 82 ; Antiph. 2 β 12 ; Sp., wie Plut. Rom. 7.
φιλοθύτης
φῐλοθύτης (ῠ), ου, ὁ,
- fond of sacrifices, Ar.