Logeion | φιλόκαινος

φῐλό-καινος, ον,

loving novelty or innovation, Plu. QConv. 2.731b, etc.: τὸ φ. D.H. 15.6(7), Ph. 2.115, Luc. Icar. 24.

φιλό·καινος, ος, ον [ῐ] qui aime la nouveauté, DH. Exc. p. 2319 Reiske ; Plut. M. 731b, etc. ; τὸ φιλόκαινον, Luc. Ic. 24, l’amour de la nouveauté.

Étym. φ. καινός.

φιλό-καινος -ον van vernieuwing houdend.

φιλόκαινος, das Neue liebend ; Luc. Icar. 24 ; Plut. Symp. 8.9.1.

φιλόκαινος φῐλό-καινος, ον,

Menu