φιλοκαθάριος
φιλοκαθάριος, loving cleanliness
φῐλο-κᾰθάριος [ᾰρ], ον,
- loving cleanliness, Vett.Val. 3.24, Procl. Par.Ptol. 90:—also φῐλο-κάθᾰρος, ον, Ptol. Tetr. 63: τὸ φ. ib. 62.
φιλο·καθάριος, ος, ον [ῐᾰᾰ] qui aime la pureté, la sainteté, Procl. Ptol. p. 90.
Étym. φ. καθαρός.
φιλοκαθάριος, Reinlichkeit liebend, Sp.