φιλολογέω
φιλολογέω, to love learning, to study
φῐλολογ-έω,
- love learning, pursue learning, study, Sopat. 6.6, Plu. Sanit. 2.133b, Cat.Mi. 6, Arr. Epict. 3.10.10:—Pass., τὰ φιλολογηθέντα learned discourses, Plu. QConv. 2.612e; ἅλις ὑπὲρ τῆς . . τῶν σχημάτων χρήσεως . . τοσαῦτα πεφιλολογῆσθαι Longin. 29.2.
φιλολογέω-ῶ [ῐ]
1 litt. aimer la parole, les discours, particul. aimer la littérature ou l’érudition, Sopatr. (Ath. 160f) ; Plut. M. 133b, Cato mi. 6 ||
2 s’occuper de littérature ou d’érudition, disserter, en gén. : τὰ φιλολογηθέντα, Plut. M. 612e, sujets de dissertation.
Étym. φιλόλογος.
φιλολογέω, eigtl. das Reden lieben ; gew. Gelehrsamkeit u. Literatur lieben u. treiben, über gelehrte u. literarische Gegenstände sprechen od. schreiben, gelehrte Gespräche führen, gelehrte Kenntnisse haben, Plut. Cat. min. 6, oft, u. a.Sp.
φιλολογέω
φῐλολογέω,
fut. -ήσω
- to love learning, to study, Plut.