φιλόμαχος
φιλόμαχος, loving the fight, warlike
φῐλόμᾰχ-ος (proparox.), ον,
- loving the fight, warlike, Pi. Fr. 164, A. Th. 128 (lyr).; pugnacious, φίλερις καὶ φ. Phld. Piet. 95, A. Ag. 230 (lyr.).
φιλό·μαχος, ος, ον [ῐᾰ] qui aime à combattre, belliqueux, batailleur, Pd. fr. 142 ; Eschl. Sept. 129, Ag. 230.
Étym. φ. μάχη.
φιλόμαχος, schlachtliebend, kriegerisch, Aesch. Ag. 222, Spt. 120.
φῐλόμᾰχος
- 1warlike φιλόμαχον γένος ἐκ Περσέος fr. 164.
φιλόμαχος
φῐλόμᾰχος, ον,
- loving the fight, warlike, Aesch.