φιλόλυπος
φιλόλυπος, fond of pain
φῐλό-λῡπος, ον,
- fond of pain, Plu. Exil. 2.600c.
φιλό·λυπος, ος, ον [ῐῡ] qui aime la tristesse, Plut. M. 600c.
Étym. φ. λύπη.
φιλόλυπος, die Trauer liebend, gern trauernd, Plut. exil. 4.