φιλόλυρος
φιλόλυρος, lyre-loving
φῐλό-λῠρος, ον,
- lyre-loving, Epich. 91.
φιλό·λυρος, ος, ον [ῐῠ] ami de la lyre, Epich. (Héph. p. 5).
Étym. φ. λύρα.
φιλόλυρος, die Leier liebend, Epicharm. bei Hephaest. p. 5.