φιλομάθεια
φιλομάθεια, love of learning
φῐλομάθ-εια [μᾰ], ἡ,
- love of learning or knowledge, curiosity, Pl. R. 499e, Ti. 90b, Arist. EN 1117b29; φιλομαθείας χάριν Str. 14.1.16: in codd. of Pl. Ti. l.c. and later writers (as Phld. Mort. 33, Asp. in EN 88.9) freq. φιλομᾰθία.
φιλομάθεια, ας (ἡ) [ῐμᾰ] désir d’apprendre, Plat. Rsp. 499e, Tim. 90b ; Arstt. Nic. 3, 10, 2.
Étym. φιλομαθής.
φιλομάθεια, ἡ, Lernbegier, Wißbegier, Plat. Tim. 90b, Rep. VI.499e.
φιλομάθεια
φῐλομάθεια, ἡ,
from φῐλομᾰθής
- love of learning, Plat.