φιλόμαντις
φιλόμαντις, one who takes note of divinations
φῐλόμαντ-ις, εως, ὁ, ἡ,
- devoted to oracles, Luc. Cont. 11, Astr. 27.
φιλό·μαντις, εως (ὁ, ἡ) [φῐ] qui aime les devins ou la divination, Luc. Char. 11.
Étym. φ. μάντις.
φιλόμαντις, die Wahrsager, die Wahrsagerkunst liebend, Luc. Cont. 11, astrol. 27.
φιλόμαντις
φιλό-μαντις, εως,
- one who takes note of divinations or omens, Luc.