φονοκτόνος
φονοκτόνος, murdering, slaughtering
φονο-κτόνος, ον,
- murdering, slaughtering, Hsch. s.v. φονίαις.
φονο·κτόνος, ος, ον, meurtrier, Chrys. Hom. in Ps. 5, p. 2.
Étym. φόνος, κτείνω.
φονοκτόνος, mordend, totschlagend, Hesych.