φονολιβής
φονολιβής, blood-dripping, blood-reeking
φονο-λῐβής, ές,
- blood-dripping, θρόνος A. Eu. 164 (lyr.); φ. τύχα murder, Id. Ag. 1427 (lyr.).
φονο·λιβής, ής, ές [ῐ] dégouttant de sang (litt. de meurtre) Eschl. Ag. 1427, Eum. 164.
Étym. φόνος, λείβω.
φονολιβής, ές, von Mord, Blut triefend, Aesch. Ag. 1402, Eum. 158.
φονολιβής
φονο-λῐβής, ές
λίβος
- blood-dripping, blood-reeking, Aesch.