φονικός
φονικός, inclined to slay, murderous, bloody, sanguinary
φον-ικός, ή, όν,
- inclined to slay, murderous, γένος -ώτατον Th. 7.29, cf. Pl. Phdr. 252c, D.S. 18.33, J. BJ 2.21.1 (Sup.), Ael. VH 14.41 (Comp.), Hierocl. in CA 11 p.440 M., etc.; φ. ἀδίκημα blood-guiltiness, Lycurg. 52; τὸ φ. a murderous disposition, Ael. VH 2.17, 6.8; οἱ -ώτατοι (sc. πυρετοί) most malignant, Hp. Judic. 7. Adv. φονικῶς Demetr.Lac. Herc. 1014.37, Poll. 6.192; πολεμεῖν Polyaen. 4.3.30: Comp. -ώτερον J. BJ 4.9.10; -ωτέρως Lyd. Ost. 56.
- II of murder or homicide, φ. δίκαι trials for homicide, Antipho 4.1.1, Arist. Pol. 1275b10; φ. νόμοι laws respecting homicide, D. 9.44, 21.43; φ. δικαστήριον Arist. Pol. 1300b24; τὰ φ. murderous acts, homicides, Isoc. 4.40, Arist. Pol. 1269a1, 1274b24.
φονικός, ή, όν :
1 qui concerne le meurtre, l’assassinat, Ant. 125, 19 ; Arstt. Pol. 3, 1, 10, etc. ; φ. νόμοι, Dém. 122, 13, etc. lois concernant le meurtre ; τὸ φ. Arstt. Pol. 4, 16, 2, acte homicide ; τὰ φ. Isocr. 48c ; Arstt. Pol. 2, 8, 20, etc. actes homicides ||
2 porté au meurtre, sanguinaire, cruel, Thc. 7, 29 ; Plat. Phædr. 252c ; Plut. Thes. 9 ; τὸ φ. El. V.H. 2, 17 ; etc. dispositions sanguinaires ||
Sup. -ώτατος, Thc. l.c. ; Hdn 2, 9, 15 ; 4, 9, 6.
Étym. φόνος.
1. van pers. moordzuchtig:
2. van zaken moord betreffend, moord-:
φονικός, 1) den Mord betreffend, sich auf den Mord beziehend ; δίκαι Antiph. 4 α 1 ; περὶ τῶν φονικῶν ἐγκαλεῖν Isocr. 4.40.
2) zum Morde geneigt ; Thuc. 7.29 ; Plat. Phaedr. 252c ; γυνή Plut. Thes. 9 ; τὸ φονικόν Mordlust, Sp.
2) zum Morde geneigt ; Thuc. 7.29 ; Plat. Phaedr. 252c ; γυνή Plut. Thes. 9 ; τὸ φονικόν Mordlust, Sp.
φονικός, ή, όν
φόνος
- Iinclined to slay, murderous, bloody, sanguinary, Thuc., Plat.
- IIof murder or homicide, φ. δίκαι trials for homicide, Arist.; φ. νόμοι laws respecting homicide, Dem.; τὰ φ. murderous acts, murder, homicide, Isocr.