φρατρίαρχος
φρατρίαρχος, president of a φράτρα, brotherhood
φρᾱτρίαρχ-ος, ὁ,
- president of a φρατρία, D. 57.23, IG 2(2).1241.5, al.
φρατρί·αρχος, ου (ὁ) [ρᾱ] chef ou président d’une phratrie, Dém. 305, 22 ||
➳ Dans les inscr. att. CIA. 2, 609, 5 (300 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 97, § 47.
Étym. φρατρία, ἄρχω.
φρατρίαρχος, [φρᾱ], ὁ, Vorsteher einer φρατρία, magister curiae, Dem. 57.23.
φρατρίαρχος
φρᾱτρί-αρχος, ὁ,
- president of a φρατρία, Dem.