φρατριεύς
φρατριεύς, curialis
φρᾱτρι-εύς, έως, ὁ,
- = Lat. curialis, D.H. 2.23.
φρατριεύς, έως (ὁ) [ᾱ] membre d’une même curie, à Rome, DH. 2, 64.
Étym. φρατρία.
φρατριεύς, [ᾱ], ὁ,
1) = φράτωρ.
2) bei Dion.Hal. 2.64 der röm. curio.
1) = φράτωρ.
2) bei Dion.Hal. 2.64 der röm. curio.