φράσσω

φράσσω, Att. φράττω X. Cyn. 2.9, D. 21.17, al.: fut. φράξω (δια-) IG 2(2).1668.63, etc.: aor. ἔφραξα, Ep. φράξα Il. 12.263, Od. 5.256, etc., Att. inf. φάρξαι IG 1(2).371.20, part. δια-φάρξας ib. 373.251: pf. πέφρᾰκα Ph. 2.350, later πέφρᾰγα (περι-) Sch. Hes. Sc. 298: plpf. ἐμ-πεφράκεσαν J. AJ 12.8.5:—Med., v. φράγνυμι; fut. φράξομαι (ἐμ-) Luc. Tim. 19: aor. ἐφραξάμην, Ep. φρ- Il. 15.566:—Pass., fut. φραχθήσομαι (ἐμ-) Gal. 5.616; φρᾰγήσομαι 2 Ep.Cor. 11.10: aor. 1 ἐφράχθην Il. 17.268, Pl. Ti. 84d: aor. 2 ἐφράγην [ᾰ], subj. φρᾰγῇ Ep.Rom. 3.19, part. φρᾰγείς Hero Spir. 1.19: pf. πέφραγμαι E. Ph. 733, etc.: plpf. ἐπεφράγμην Luc. Sat. 11, 3sg. ἐπέφρακτο Hdt. 7.142:—Hom. uses no tense but aor. Act., Pass., and Med. The Att. spellings πεφαργμένος and ἐφάρξαντο are given by Hdn.Gr. 2.384, cf. IG 1(2). ll.cc., and v. φαρκτός, ναύφαρκτος. [ᾰ by nature, for it does not become η in Ion.]:—

• fence in, hedge round, hence with collat. notion of defence, secure, fortify, ῥινοῖσι βοῶν φράξαντες ἐπάλξεις having fenced the battlements with shields, Il. 12.263; φράξε δέ μιν [τὴν σχεδίην] ῥίπεσσι he fenced it with mats, to keep out the water, Od. 5.256; ἀρκύστατʼ ἂν φράξειεν A. Ag. 1376; φ. δέμας ὅπλοισι Id. Pers. 456; ἔρνεσι φ. χεῖρα fill them full with wreaths of victory, Pi. I. 1.66:—Med., φράξαντο δὲ νῆας ἕρκεϊ χαλκείῳ they fenced in their ships, Il. 15.566, cf. A. Th. 63; φραξάμενοι τὴν ἀκρόπολιν θύρῃσι Hdt. 8.51; πύλας . . ἐφραξάμεσθα προστάταις A. Th. 798; but ἐφράξαντο τὸ τεῖχος they strengthened it, Hdt. 9.70: abs., strengthen oneʼs fortifications, Th. 8.35; φ. πρὸς τὰς διαβάσεις Plu. Mar. 23; φραξάμενοι in battle-array, Batr. 166:—Pass., φραχθέντες σάκεσιν fenced with shields, Il. 17.268, cf. E. IA 826, etc.; ἡ ἀκρόπολις ῥηχῷ ἐπέφρακτο Hdt. 7.142; of the Nile, to be embanked, Id. 2.99: abs., πεφραγμένοι fortified, prepared for defence, Id. 5.34, Th. 1.82; of a person, armed, ἀσπιδίτης καὶ πεφρ. S. Fr. 426: metaph., ἐλπίδος πεφραγμένος having the defence of hope, cj. in Id. Ant. 235 (cod. Laur, πεπραγμένος, cett. and Sch. δεδραγμένος).
• • II put up as a fence, φράξαντες δόρυ δουρί, σάκος σάκεϊ joining spear close to spear, shield to shield, Il. 13.130; φράξαντες τὰ γέρρα having put up the shields as a close, thick fence, Hdt. 9.61:—Med. πάγας ὑπερκότους ἐφραξάμεσθα cj. in A. Ag. 823.
  • • 2 σχάσασαι τὴν οὐρὰν καὶ φ., of dogs, X. Cyn. 3.5.
  • III stop up, block, τὴν ὁδόν Hdt. 8.7; τοὺς ἔσπλους Th. 4.13; τὰ παρασκήνια D. 21.17:—Pass., ὑπὸ ῥευμάτων φραχθείς [ὁ πλεύμων] Pl. l.c.; πεφραγμένων τῶν πόρων Arist. Pr. 935b14.
  • • 2 metaph., bar, stop, τὸ ἡγεμονικόν Ath. 4.157d:—Pass., ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ Ep.Rom. 3.19; ἡ καύχησις αὕτη οὐ φραγήσεται εἰς ἐμέ 2 Ep.Cor. 11.10.

φράσσω, att. -ττω, umgeben, ein einschließen, verzäunen, umfriedigen, versperren, verwahren, gew. mit dem Nebenbegriffe der Verteidigung, beschützen, befestigen ; ῥινοῖσι βοῶν φράξαντες ἐπάλξεις Il. 12.263 ; φράξαντες εὐχάλκοις δέμας ὅπλοισιν Aesch. Pers. 448 ; med., φράξαι πόλιν Spt. 63, vgl. 780 ; πέφρακται λαὸς ἅρμασι πέριξ Eur. Phoen. 740 ; ἀσπίσι I.A. 826 ; φράξαντες δόρυ δουρί, σάκος σάκεϊ, zur Verteidigung Speer an Speer, Schild an Schild drängend, Il. 13.130, wie φράξαντες τὰ γέρρα, die Schilder an einander drängend, Her. 9.61 ; u. pass., φραχθέντες σάκεσι, durch Schilder geschützt, Il. 17.268 ; vgl. Her. 5.34, 9.142 ; τείχεσι καὶ πύλαις φραχθέντες Plat. Legg. VI.779a ; Xen. Cyr. 2.4.25. – Auch von Schiffen, σχεδίην φράξε ῥίπεσσι, er verwahrte das Schiff mit Flechtwerk, gegen das Eindringen des Wassers, Od. 5.256 ; auch Νεῖλον, eindämmen, Her. 2.99, 8.7 ; φράξαι τοὺς ἔσπλους Thuc. 4.13. – Im med., φράξαντο νῆας ἕρκεϊ χαλκείῳ, sie verwahrten sich ihre Schiffe, Il. 15.566 ; ἐφράξαντο τὸ τεῖχος Her. 9.70 ; dah. sich schützen, sich hüten, Thuc. 8.35. – Dicht machen, zusammenhäufen, wie πυκνόω, φράξαι χεῖρα ἔρνεσιν, die Hand dicht anfüllen, mit Siegeszweigen, Pind. I. 1.66.

†φράσσω

3 sing. aor. φράξε Od. 5.256.

Nom. pl. masc. pple. φράξαντες Il. 12.263, Il. 13.130.

3 pl. aor. mid. φράξαντο Il. 15.566.

Nom. pl. masc. aor. pple. pass. φραχθέντες Il. 17.268.

To fence, secure, protect: ῥινοῖσιν ἐπάλξεις Il. 12.263, φραχθέντες σάκεσιν Il. 17.268. Cf. Il. 13.130: Od. 5.256.

In mid. Il. 15.566.

φράσσω

• 1fortify met. εἴη μιν ἔτι καὶ Πυθῶθεν Ὀλυμπιάδων τʼ ἐξαιρέτοις Ἀλφεοῦ ἔρνεσι φράξαι χεῖρα I. 1.66

φράσσω (cf. farcio), aor. φράξε, part. φράξαντες, mid. aor. φράξαντο, pass. aor. part. φραχθέντες: fence or hedge around; ἐπάλξεις ῥῑνοῖσι βοῶν, the wall with shields, Il. 12.263; σχεδίην ῥίπεσσι, ‘caulked’ it (in the cracks between the planks), Od. 5.256; mid., νῆας ἕρκεϊ, ‘their’ ships, Il. 15.566.

φράσσω Root !φραγ

• • Ito fence in, hedge round, esp. for protection or defence, to fence, secure, fortify, φράξε τὴν σχεδίην ῥίπεσσι he fenced the raft with mats, Od.:—Mid., φράξαντο νῆας they fenced in their ships, Il.; φραξάμενοι τὴν ἀκρόπολιν Hdt.; but, ἐφράξαντο τὸ τεῖχος they strengthened it, Hdt.; absol. to strengthen oneʼs fortifications, Thuc.:—Pass., φραχθέντες σάκεσιν fenced with shields, Il.; absol., πεφραγμένοι fenced, fortified, prepared for defence, Hdt., Thuc.
  • IIto put up as a fence, φράξαντες δόρυ δουρί, σάκος σάκεϊ joining spear close to spear, shield to shield (so as to make a fence), Il.; φράξαντες τὰ γέρρα having put up the shields as a fence, Hdt.
  • • 2in Xen., of dogs, to put down the tail.
  • IIIto stop up, block, τὴν ὁδόν Hdt.; τοὺς ἔσπλους Thuc.
  • • 2metaph. to bar, stop: Pass., ἵνα πᾶν στόμα φραγῆι NTest.