φρεναπάτης
φρεναπάτης, a soul-deceiver
φρενᾰπᾰτ-ης, ου, ὁ,
- soul-deceiver, Lyr.Alex.Adesp. 1.18, Ep.Tit. 1.10, PLond. 5.1677.22 (vi A. D.).
φρεν·απάτης, ου (ὁ) [ᾰᾰ] qui abuse l’esprit, séducteur, NT. Tit. 1, 10.
Étym. φρήν, ἀπατάω.
φρεναπάτης, ὁ, der die Seele täuscht, betört, der Verführer, NT.
φρεναπάτης
φρεν-ᾰπάτης, ου, ὁ,
ἀπάτη
- a soul-deceiver, NTest.