φρενιτικός
φρενιτικός, suffering from inflammation of the brain, phrenitis
φρενῑτ-ῐκός, ή, όν,
- suffering from φρενῖτις, Hp. Aph. 4.72; τὰ φ. (sc. νοσήματα) Id. Epid. 1.6, cf. Arr. Epict. 2.15.3, Antyll. ap. Orib. 9.22.3, Sor. 2.1; φ. πυρετός Gal. 17 (1).890:—φρενη[τικός] prob. in Phld. Mus. p.38 K., cf. Lat. phreneticus.
φρενιτικός, ή, όν [ῑτ]
1 qui a un transport, qui a le délire, furieux, Hpc. Aph. 1252 ; Arét. 16, 72 ; Sext. P. 2, 231 ||
2 qui concerne les transports de délire : τὰ φρ. (s. e. νοσήματα), Hpc. Epid. 1, 944, les maladies accompagnées de transports.
Étym. φρενῖτις.
φρενιτικός, [νῑ], an der φρενῖτις leidend, wahnsinnig, dessen Gehirn vom Fieber entzündet ist ; S.Emp. pyrrh. 2.231 ; Medic.