φρεῖαρ
φρεῖαρ, v. φρέαρ.
φρεῖαρ, v. φρέαρ.
φρεῖαρ, τό, ion. u. poet. statt φρέαρ ; Il. 21.197 ; Nic. Th. 486.
φρεῖαρ
-ατος, τό.
A well : κρῆναι καὶ φρείατα Il. 21.197.
φρεῖαρ , ατος: well, pl., Il. 21.197†.