φρενῖτις
φρενῖτις, inflammation of the brain, phrenitis
φρενῖτ-ις, ιδος, ἡ,
- inflammation of the brain, phrenitis, Hp. Aph. 3.30 (pl.), Com.Adesp. 344 (pl.), D.Chr. 48.12, Luc. Symp. 20; φλεγμονὴν τοῦ διαφράγματος εἶναι τὴν φ. Diocl. Fr. 38.
φρενῖτις, ίτιδος (ἡ) s. e. νόσος, transport, d’où folie, démence, Hpc. Aph. 1248 ; Plut. M. 81f ; Luc. Conv. 20.
Étym. φρήν.
φρενῖτις, ιδος, ἡ, eigtl. adj. fem., zur Seele gehörig, dah. νοῦσος φρενῖτις, Seelen-, Gemütskrankheit, der Wahnsinn des hitzigen Fiebers, übh. Wahnsinn ; Luc. conv. 20 ; Plut. öfter.
φρενῖτις, ιδος, ἡ,
φρήν
- inflammation of the brain, phrenitis.