φρενιτιάω
φρενιτιάω, to have a violent fever, be delirious
φρενῑτ-ιάω, = sq., Plu. Alex. 75, Alex.Aphr. Pr. 1.76.
φρενιτιάω-ῶ [ῑτ] avoir un transport, avoir le délire, être fou, Plut. Alex. 75.
Étym. φρενῖτις.
φρενιτιάω, [νῑ], = φρενιτίζω, Plut. Alex. 75.
φρενιτιάω
φρενῑτιάω,
- to have a violent fever, be delirious or frantic, Plut. from φρενῖτις