φυλάρχης
φῡλάρχ-ης, ου, ὁ,
- = φύλαρχος, IG 12 (2).505.4 (Methymna), LXX 2 Ma. 8.32, Ph. 1.497, al.
φυλ·άρχης, ου (ὁ) [ῡ] c. φύλαρχος, Spt. 2 Macc. 8, 32.
φυλάρχης, [ῡ], ὁ, Anführer, Vorsteher einer φυλή, bes. im Kriege bei der Reiterei.