φυλαρχέω
φυλαρχέω, to be or act as φύλαρχος
φῡλαρχ-έω,
- to be or act as φύλαρχος, Ar. Lys. 561 (anap.), X. Eq. 11.10, Is. 11.41, Sardis 7 No.56.10 (ii A. D.), f.l. in Arist. Pol. 1295b12 (cf. φυγαρχέω): c. gen., φ. τῆς Ὀλυσίας Is. 5.42: c. dat., φ. φυλᾷ Ἰαλυσίᾳ Maiuri Nuova Silloge 19 (Rhodes).
φυλαρχέω-ῶ [ῡ] être commandant d’un corps de cavalerie, Ar. Lys. 561 ; Xén. Eq. 11, 10 ; Is. 88, 18 ; Arstt. Pol. 4, 11, 5 ; avec le gén. Is. 55, 19, etc.
Étym. φύλαρχος.
φυλαρχέω, [ῡ], ein φυλάρχης sein, sein Amt haben ; Ar. Lys. 561 ; Arist. Pol. 4.11.
φυλαρχέω
φῡλαρχέω,
fut. -ήσω
from φύλαρχος
- to be or act as φύλαρχος, Xen.