χαλκόπους
χαλκόπους, with hoofs of bronze
χαλκό-πους, ποδος, ὁ, ἡ,
- with feet of bronze, τρίπους E. Supp. 1197; ὀδός, founded on bronze, S. OC 57 (expld. by Sch. with ref. to copper-mines): in Hom. of horses, to express the solid strength of their hoofs, χαλκόποδʼ ἵππω Il. 8.41; ταῦροι Pherecyd. 112J.; χ. Ἐρινύς, to express her untiring pursuit, S. El. 491 (lyr.); of Empedocles, with bronze slippers, Luc. DMort. 6[20].4.
χαλκό·πους, ους, ουν, gén. -ποδος :
1 aux pieds d’airain, en parl. d’un trépied, Eur. Suppl. 1196 ; fig. c. à d. infatigable, ép. d’Érinys, Soph. El. 491 ||
2 aux chaussures d’airain, en parl. d’Empédocle, Luc. D. mort. 20, 4 ; en parl. d’un cheval, aux sabots ferrés d’airain, Il. 8, 41 ; 13, 23 ||
3 au sol d’airain, en parl. d’une entrée de souterrain, Soph. O.C. 57 ||
➳ Voc. χαλκόπου, Luc. D. mort. 20, 4.
Étym. χ. πούς.
1. met bronzen voet:
2. met bronzen slippers.
χαλκόπους, -πουν, gen. -ποδος, erzfüßig ; τρίπους Eur. Suppl. 1196 ; mit ehernen Füßen oder Hufen, Beiwort des Rosses, Il. 8.41, 13.23 ; Ἐρινύς, mit ehernem, festem Tritt, Soph. El. 482 ; auch ὁδός, O.C. 57.
χαλκόπους
-ποδος
[χαλκός + πούς.]
With feet of bronze, untiring: ἵππω Il. 8.41, Il. 13.23.
χαλκόπους , -πουν, gen. -ποδος: with hoofs of bronze, brazen - hoofed, Il. 8.41 and Il. 13.23.
χαλκόπους
χαλκό-πους,
- of horses, to express the solid strength of their hoofs, brass-hoofed, Il.; χ. Ἐρινύς, to express her untiring pursuit, Soph.; χαλκόπους ὀδός, simply, the threshold of brass, Soph.