χαλκότορος
χαλκότορος, wrought of brass
χαλκό-τορος, ον,
- of piercing, sharp bronze, ξίφη Pi. P. 4.147.
- 2 caused by piercing with bronze, ὠτειλαί Opp. H. 5.329 (expld. by χαλκο-τρύπητοι Sch.).
χαλκό·τορος, ος, ον :
1 fabriqué (litt. percé ou creusé) en airain, Pd. P. 4, 261 ||
2 fait (litt. percé ou creusé) par une arme d’airain, en parl. d’une blessure, Opp. H. 5, 329.
Étym. χ. τείρω.
χαλκότορος, aus Erz od. Kupfer gearbeitet, ξίφος Pind. P. 4.147. – Durch Erz gebohrt, geschlagen, ὠτειλαί Opp. Cyn. 5.329.
χαλκότορος
- 1worked in bronze “χαλκοτόροις ξίφεσιν” (v. l. χαλκοτέροισι) P. 4.147
χαλκότορος
χαλκό-τορος, ον,
τείρω
- wrought of brass, Pind.